نوشته‌ها

فرآیند تولید استیل

1-گارگاه ذوب

تولید ورق استیل با ذوب ضایعات آهنی شروع، و سپس ترکیب شیمیایی آن در کارگاه ذوب مشخص می گردد. بدین صورت که ابتدا مواد خام – استنلس استیل و آلیاژ های آهنی بازیافت شده – در یک کوره قوس الکتریکی با ظرفیتی -بالغ بر 160 تن- تبدیل به مذاب می شود.

سپس فلز مذاب به یک مبدل منتقل می شود که برای حصول ترکیب شیمیایی مورد نظر، عناصر آلیاژی به آن اضافه می گردد. به همین صورت می توان تمامی گرید های استاندارد را تولید نمود. پاتیل مذاب به منظور حصول دقیق ترین ترکیب شیمیایی و دمای استاندارد، قبل از فرایند ریخته گری پیوسته شامل عناصر آلیاژی دیگری نیز می باشد.

در نتیجه آلیاژ مذاب در طول فرایند ریخته گری پیوسته ریخته گری، سرد و بعد منجمد می شود. در این مرحله عرض حداکثر مشخص می شود و استیل با طول و عرض های مورد نظر از طریق هوا برش به تکه ورق تقسیم می شوند، که قبل از اینکه این ورق ها را جهت نورد گرم وارد غلتک ها کنند، به منظور از بین بردن عیوب سطحی روی سطح زمین می نشانند.

 

2- نورد گرم

اولین مرحله از کاهش ضخامت ورق اینجا صورت می گیرد. این فرایند در ابتدا شامل دوباره گرم کردن ورق ها در یک کوره با دمایی معادل 1250 درجه سانتی گراد می باشد. کاهش اولیه ضخامت در حین چندین پاس نورد حاصل می شود در حالی که تونل گرمایی، دمای ورق ها را در طول کاهش ضخامت حفظ می کند. در نتیجه ورق ها طی 7 پاس نورد به ضخامت های تقریبی مورد نظر می رسند. فلز بعد از سرد شدن، به علت سطح اکسیدی به شکل کویل یا کویل سیاه در می آید. در نهایت کویل ها جهت آنیل و شستشوی شیمیایی به بخش مورد نظر منتقل می شوند.

 

3-آنیل اولیه و شستشوی شیمیایی

این مرحله بهبود خواص مکانیکی استنلس استیل را شامل می شود. این کویل ها برای استفاده در جاهایی که زیبایی مد نظر نیست، مخصوصاً کاربرد های صنعتی وارد بازار فروش می شوند. کویل های سیاه در کوره آنیل حرارت داده می شوند. این عملیات، خواص مکانیکی استنلس استیل را بهبود می دهد. سپس سطح کویل ها با عملیات شات بلاست اکسید زدایی می شود. فرایند شستشوی شیمیای در حمام های اسید با شستشو در آب و خشک کردن در هوا و سفیدی سطح بدون هیچگونه اکسیدی دنبال می شود. در این مرحله، کویل های سفید بدون نیاز به نورد سرد، یا حتی پرداخت سطح می توانند وارد بازار شوند.

 

4-نورد سرد و آنیل نهایی

در این مرحله ضخامت ورق با توجه به نیاز نهایی مشتری کاهش داده می شود. آنیل پایانی خواص مورد نیاز با توجه به درخواست مشتری را به محصول می دهد. در نتیجه فرایند نورد سرد، سطح پرداخت و صافی سطح محصول این امکان را می دهد که ورق های مورد نظر برای کاربردهای دارای اهمیت از نظر زیبایی از جمله لوازم منزل مورد استفاده قرار گیرند. ضخامت کویل های سفید دوباره در فرایند نورد سرد کاهش می یابند. نورد سرد برای کاهش ضخامت و بهبود کیفیت سطح صورت می گیرد. بعد از نورد سرد، عملیات آنیل، خواص مکانیکی استنلس استیل را بهبود می دهد. سپس یک عملیات شستشوی شیمیایی نهایی اکسید های ایجاد شده ناشی از آنیل را از بین می برد.

عملیات دیگر این است که برای حصول سطح پرداخت آنیل روشن (BA) با توجه به نیاز، آنیل تحت یک اتمسفر محافظت شده انجام گیرد. فرایند آنیل، داکتیلیتی و شکل پذیری را بهبود می بخشد. در این مرحله هیچ اکسیدی ایجاد نمی شود و هیچ شستشوی شیمیایی لازم نیست. همچنین سطح ورق بسیار براق است.

عملیات پاس سطحی، صافی و سطح کویل را تضمین می کند. برای این کار یک، دو یا سه پاس نورد لازم است و سطوح BA و 2B که برای استفاده در ساخت لوازم منزل مناسب اند، تولید می شوند.

 

5-محصول نهایی

محصول نهایی قابل برش در عرض و طول می باشد. این کالاها در آخر عمر خود 100 درصد قابل بازیافت می باشند. در طول عملیات تکمیلی محصول، ظاهر سطح پرداخت نهایی با توجه به درخواست مشتری اعمال می شود. این عملیات عبارتند از: پولیشکاری، برسکاری و بقیه فرایند های ویژه.

عملیات نهایی عملیاتی است که شکل نهایی محصول بدست می آید. کویل ها قابل برش در طول، به منظور دستیابی به ورق ها و دیسک ها می باشند. کویل ها همچنین قابل برش در عرض به منظور دستیابی به نوار ها و ورق های نازک هستند. محصولات نهایی دیگری از جمله لوله را می توان با شکل دهی و جوشکاری ورق های تخت تولید کرد.

منبع: گروه فلز

نحوه تشخیص بگیر و نگیر بودن استیل

به فولاد زنگ نزنی که خاصیت جذب توسط آهن ربا را داشته باشد بگیر و به فولاد زنگ نزنی که توسط آهن ربا جذب نشود نگیر می گویند.

پس برای انتخاب یک استنلس استیل مناسب کاربری باید به موارد زیادی از جمله گرید استیل ، سطح استیل ، کاربری آن و خاصیت مغناطیسی استیل توجه کرد.

انواع گرید های استنلس استیل

سری 300 یا استنلس نگیر  (غیرمغناطیسیی یا نگیر)
آلیاژ اهن کروم نیکل با کربن کمتر از 0.1 درصد
سر ی 400 یا استیل بگیر(مغناطیسی یا بگیر)
آلیاژ آهن کروم با کربن کمتر از 0.1 درصد

استیل سری 300 و موارد کاربرد

304  رایج ترین گرید استنلس استیل است که همان  18.8 کلاسیک می باشد.
316 بعد از 304 رایج ترین گرید است و در صنایع غذایی و جراحی کاربد دارد به علاوه آلیاژ مولیبدن موجود در آن از فرسایش جلوگیری می کند همچنین بخاطر مقاومت زیاد در برابر کلر در مقابل گرید 304 در صنایع دریایی هم بکار میرود. 321 این گرید شبیه گرید 304 است با این تفاوت که  آلیاژ 321 به علت وجود ترکیبات تیتانیوم در آن مقاومت زیادی در برابر جوشکاری ندارد این آلیاژها به علت شکل پذیری عالی ,مقاومت در برابر خوردگی وجوش پذیری مناسب  از پر مصرف ترین گروه استنلس استیل محسوب می گردند در شرایط تابیدگی همگی آنها غیر مغناطیسی می باشد.

استیل سری 400 وموارد کاربرد

410  مقاوم در برابر سایش است اما در برابر خوردگی مقاومت کمی دارد.
420  گرید مخصوص کارد و چنگال قابلیت پولیش خوبی دارد
430  گرید مخصوص دکوراسیون است به عنوان مثال در تزئینات داخلی اتومبیل کاربرد دارد قسمت اعظم استیلهای طرحدار با گرید 430 بگیر می باشد این گرید قابلیت شکل پذیری خوبی در درجه حرارت کم دارد و مقاوم در برابر خوردگی است
استنلس استیل های مغناطیسی ,دارای میزان کمی کربن بوده وکروم و مولیبدن به عنوان عناصر اصلی در این آلیاژ محسوب می گردد.
این گروه بوسیله عملیات حرارتی سخت شدنی نبوده  ودر کلیه شرایط مغناطیسی می باشند.

منبع: سهند استیل

مزیت های خاص تکنیکی استنلس‌های گوناگون

به طور کلی استنلس استیل، فلز بادوام، کم هزینه جهت نگهداری و صد درصد قابل بازیافت می باشد و بیش از ۶۰ درصد استنلس های جدید از ذوب قراضه استنلس استیل تهیه می گردند.

خواص اصلی استنلس استیل‌ها در موارد ذیل خلاصه می گردند:

* مقاومت در برابر خوردگی
* ظاهر جذاب
* مقاومت در برابر حرارت
* هزینه ناچیز در طول عمر مفید
* بصورت کامل قابل بازیافت
* از نظر قابلیتهای بیولوژیکی خنثی می باشد
* سادگی تولید محصول
گروههای استنلس استیل کدامند؟

۱- استنلس‌های نگیر (غیر مغناطیسی) ۲- استنلس‌های بگیر ( مغناطیسی)۳- استنلس‌های مارتنزیت۴- استنلس‌های دوپلکس
۱- گروه استنلس‌های نگیر (غیر مغناطیسی)
آلیاژ آهن، کروم نیکل با کربن کمتر از یک دهم درصد شناخته می شوند مثل استنلس های ۳۰۴ و ۳۰۴L که معمولا به عنوان ۱۸٫۸ و ۱۸٫۱۰ نیز نامگذاری شده و در حالت کار نشده خاصیت غیر آهن ربایی دارند. این گروه بیش از ۶۵ درصد مصرف جهانی استنلس را به خود اختصاص می دهند.
۲- گروه استنلس‌های بگیر( مغناطیسی)
آلیاژ آهن – کروم با کربن کمتر از یک دهم درصد و خاصیت آهن ربایی.
۳- گروه استنلس‌های مارتنزیت:
آلیاژ آهن – کروم با کربن بالاتر از یک دهم درصد و خاصیت آهن ربایی همراه با سختی پذیری.
۴- گروه استنلس‌های دوپلکس :
آلیاژ آهن – کروم و نیکل با ساختمانی از ترکیب استنلس های مغناطیسی و غیر مغناطیسی بوده و دارای خاصیت آهن ربایی در درجه حرارت معمولی می باشند.
مقاوم در برابر خوردگی – کارکرد عالی – مقاوم در برابر حرارت – هزینه پایین و طول عمر مفید، ۱۰۰ درصد قابل بازیافت – خنثی از نظر بیولوژیکی- سهولت در تولید و پاکیزکی و همچنین نسبت بالای مقاومت به وزن

استنلسهای نگیر( غیر مغناطیسی)
در این نوع از استنلس استیل ها آلیاژ ۳۰۴ با ترکیب نیکل ۱۰-۸ درصد و کروم ۲۰-۱۸ درصد و کربن حداکثر ۰٫۸۰ درصد به عنوان استنلس پایه شناخته می شود. و با تغییر ترکیب آلیاژی استنلس استیل ۳۰۴ یا ۴۳۰۱ /۱ حصول آلیاژ های دیگر استنلس استیل در این گروه امکان پذیر می گردد.

فلز استیل چیست ؟

استیل درحقیقت آلیاژی از آهن بوده که با کمتر از 2 درصد کربن ترکیب شده است.
این فلز با توجه به ترکیبات و خواص مکانیکی (نظیر سختی و انعطاف پذیری)، در اهداف و کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد.
فولادهای ساده کربنی و آلیاژی چیست ؟
فولادها معمولا به دو دسته آلیاژی و کربنی تقسیم بندی می‌شوند. در فولادهای کربنی تنها کربن استفاده شده و سایر ترکیبات معمول دیگر نظیر سیلیسیم، منگنز، گوگرد و فسفر بکار نمی رود. با اضافه کردن برخی از عناصر دیگر به آهن، آلیاژهای دیگری (فولاد‌های آلیاژی) حاصل شده که برخی از آنها خواص بسیاری دارند. برای مثال با ترکیب شدن کروم به آهن، استیل ضد زنگ یا استینلس استیل بدست آمده که از مقاومت بالایی برخوردار است.
چه چیز باعث می‌شود استینلس استیل ضد زنگ باشد ؟
استیل‌های ضدزنگ می‌بایست دارای 10. 5 درصد کروم باشند. با ترکیب شدن کروم با اکسیژن هوا، اکسید کروم تولید شده که لایه ای بر روی استیل ایجاد می کند. لایه ایجاد شده ارتباط بین فلز و هوا را از بین برده و موجب سالم ماندن فلز می‌شود.
البته وجود عناصر دیگری همچون نیکل و مولیبدن نیز خاصیت ضد زنگ بودن استیل را افزایش می‌دهند.
فرق استیل 304 و 316 چیست ؟
استیل 304 شامل 18 درصد کروم و 8 درصد نیکل است.
استیل 316 نیز شامل 16درصد کروم ، 10درصد نیکل و 2 درصد مولیبدن بوده، که وجود مولیبدن مقاومت استیل را در برابر خوردگی ناشی از تماس با آب، بیشتر می کند.
آیا استینلس استیل‌ها جذب آهنربا می‌شوند؟
استیل ضد زنگ به دلیل دارا بودن نیکل جذب آهنربا نشده در صورتی که سری 400 آن به دلیل عدم وجود نیکل توسط آهنربا جذب خواهد شد.

منبع: جواهربازار