نوشته‌ها

مزیت های خاص تکنیکی استنلس‌های گوناگون

به طور کلی استنلس استیل، فلز بادوام، کم هزینه جهت نگهداری و صد درصد قابل بازیافت می باشد و بیش از ۶۰ درصد استنلس های جدید از ذوب قراضه استنلس استیل تهیه می گردند.

خواص اصلی استنلس استیل‌ها در موارد ذیل خلاصه می گردند:

* مقاومت در برابر خوردگی
* ظاهر جذاب
* مقاومت در برابر حرارت
* هزینه ناچیز در طول عمر مفید
* بصورت کامل قابل بازیافت
* از نظر قابلیتهای بیولوژیکی خنثی می باشد
* سادگی تولید محصول
گروههای استنلس استیل کدامند؟

۱- استنلس‌های نگیر (غیر مغناطیسی) ۲- استنلس‌های بگیر ( مغناطیسی)۳- استنلس‌های مارتنزیت۴- استنلس‌های دوپلکس
۱- گروه استنلس‌های نگیر (غیر مغناطیسی)
آلیاژ آهن، کروم نیکل با کربن کمتر از یک دهم درصد شناخته می شوند مثل استنلس های ۳۰۴ و ۳۰۴L که معمولا به عنوان ۱۸٫۸ و ۱۸٫۱۰ نیز نامگذاری شده و در حالت کار نشده خاصیت غیر آهن ربایی دارند. این گروه بیش از ۶۵ درصد مصرف جهانی استنلس را به خود اختصاص می دهند.
۲- گروه استنلس‌های بگیر( مغناطیسی)
آلیاژ آهن – کروم با کربن کمتر از یک دهم درصد و خاصیت آهن ربایی.
۳- گروه استنلس‌های مارتنزیت:
آلیاژ آهن – کروم با کربن بالاتر از یک دهم درصد و خاصیت آهن ربایی همراه با سختی پذیری.
۴- گروه استنلس‌های دوپلکس :
آلیاژ آهن – کروم و نیکل با ساختمانی از ترکیب استنلس های مغناطیسی و غیر مغناطیسی بوده و دارای خاصیت آهن ربایی در درجه حرارت معمولی می باشند.
مقاوم در برابر خوردگی – کارکرد عالی – مقاوم در برابر حرارت – هزینه پایین و طول عمر مفید، ۱۰۰ درصد قابل بازیافت – خنثی از نظر بیولوژیکی- سهولت در تولید و پاکیزکی و همچنین نسبت بالای مقاومت به وزن

استنلسهای نگیر( غیر مغناطیسی)
در این نوع از استنلس استیل ها آلیاژ ۳۰۴ با ترکیب نیکل ۱۰-۸ درصد و کروم ۲۰-۱۸ درصد و کربن حداکثر ۰٫۸۰ درصد به عنوان استنلس پایه شناخته می شود. و با تغییر ترکیب آلیاژی استنلس استیل ۳۰۴ یا ۴۳۰۱ /۱ حصول آلیاژ های دیگر استنلس استیل در این گروه امکان پذیر می گردد.